Την Κυριακή, 21.11.2010, η παρέα μας (3 άτομα από Καλοσκοπή) συμμετείχε στην προγραμματισμένη από τον Ορειβατικό Σύλλογο Άμφισσας κατάβαση της
χαράδρας της Ρεκάς. Μια παλιά, προσωπική μου επιθυμία πραγματοποιήθηκε χάρις στην ευγενική πρόσκληση που μας έγινε από φίλους της Γκιώνας και μέλη του Ορειβατικού.
Ολίγα γεωγραφικo-ιστορικάΗ χαράδρα αυτή, μια απ’ τις πλέον εντυπωσιακές στην Ελλάδα για το φυσικό της μεγαλείο (εναλλαγές, τοπίο, βλάστηση) και την μεγάλη της έκταση (15 χλμ μήκος), ξεκινάει από την
Λάκκα Καρβούνη (1800 υψόμετρο), κάτω ακριβώς από τη
Διασέλα, που σχηματίζεται μεταξύ των κορυφών της
Πυραμίδας και
Πλατυβούνας της Γκιώνας. Η διαδρομή, που ξεκινάει με κατεύθυνση Ν-ΝΔ, κινείται για λίγο σε αλπικό τοπίο, δίπλα σε μικρό ρυάκι με νερό και περνάει μετά από 1 χλμ έξω από τον βορινό περίβολο του ορειβατικού καταφυγίου της Γκιώνας. Με κατεύθυνση Νότια και στη συνέχεια Α-ΝΑ, κατηφορίζει με αλλεπάλληλες στροφές πάνω σε ελατόφυτη πλαγιά που χωρίζει τα δύο ρέματα (της Ρεκάς και το
Βροκόρεμα). Από τη
Διχάλη, το σημείο συνάντησης των δύο ρεμάτων, το μονοπάτι κινείται για λίγο μέσα στην κοίτη της Ρεκάς, κατά μεγάλα διαστήματα στην αριστερή όχθη που είναι και η σχετικά πιο προσπελάσιμη, ενώ σε κάποια σημεία, προκειμένου να παρακάμψει κάποια βάραθρα, χρησιμοποιώντας μικρά γεφυράκια περνάει στη δεξιά όχθη που είναι η πλέον απόκρημνη αφού από πάνω της για όλο σχεδόν το μήκος της διαδρομής υψώνονται κατάφυτες από έλατα ορθοπλαγιές. Μετά το
Μύλο, σημείο που προσφέρεται για στάση και ανάπαυλα, το μονοπάτι στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής κινείται μέσα στην κοίτη της Ρεκάς, μέχρι την έξοδό της, στο χωριό της
Βίνιανης (540 μέτρα υψόμετρο).
Στην Κατοχή, μέσα στη Ρεκά δόθηκε μια απ’ τις πρώτες νικηφόρες μάχες των ανταρτών με τις ιταλικές δυνάμεις. Η Ρεκά, άλλοτε πολυσύχναστη διαδρομή για κτηνοτρόφους, εργολάβους ξύλευσης, δασεργάτες και ορειβάτες, εγκαταλείφθηκε μετά τη διάνοιξη των δασικών δρόμων από Καλοσκοπή προς
Μνήματα και
Πλατυβούνα. Σήμερα, μόνο κάποιοι πεισμωμένοι ορειβάτες ανεβαίνουν τη Ρεκά προς το Καταφύγιο και την
Πυραμίδα, ενώ οι περισσότεροι προτιμούν την κατάβαση.
Πρόσφατα, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και με ενέργειες του Δασαρχείου, του Ορειβατικού Άμφισσας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έγιναν έργα στο μονοπάτι της Ρεκάς (διάνοιξη, διαπλάτυνση, σήμανση, κιόσκια, βρύσες, γεφυράκια) με σκοπό την ανάδειξη της διαδρομής σε περιοχή ορεινών εναλλακτικών δραστηριοτήτων που δημιουργούν ελπίδες για μια ήπια ανάπτυξη της ορεινής Φωκίδας.
Η πορείαΗ δική μας εξόρμηση ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς: ο καιρός εξαιρετικός, με μια γλυκιά φθινοπωρινή λιακάδα και ατμόσφαιρα πεντακάθαρη, η παρέα μας κεφάτη, ζεστή και φιλική, δεν ξεπερνούσε τα 11 άτομα, νεαρής στην πλειοψηφία τους ηλικίας, γι αυτό το λόγο και ιδιαίτερα ευκίνητη! Το ραντεβού μας στη διασταύρωση για
Αρβανιτοράχη, πάνω απ’ την
Καλοσκοπή, στις 8 το πρωί της Κυριακής. Επιβιβαστήκαμε σε όχημα που διέθεσε ο Ορειβατικός και κατευθυνθήκαμε προς
Αρβανιτόρεμα-Κάρκανο και
Κριθαρόλακκα, ακριβώς κάτω από το
Διάσελο, όπου και ξεκίνησε η πεζοπορία μας με μικρή ανάβαση μιας ώρας, μέχρι να παρακάμψουμε τον
Γεροντόβραχο.
Στη συνέχεια, βαδίζοντας πάνω σε εγκαταλειμμένα μονοπάτια και δρόμους μεταλλείων,
διασχίζουμε ένα άλλο διάσελο με αρκετά πράσινα για την εποχή λιβάδια, ανάμεσα στις κορυφές
Βραΐλα και
Κάστρο.
Βγαίνοντας από το διάσελο και βαδίζοντας πάνω σε δρόμο των μεταλλείων που έρχεται από
Καλοσκοπή- Τράκα – Μακρυλακκώματα, αντικρύζουμε στο βάθος τον κόλπο της Ιτέας...
και ακριβώς από κάτω, την χαράδρα της Ρεκάς.
Η θέα εκπληκτική, μας επιτρέπει να σχηματίσουμε μια εικόνα της χαράδρας, που ήδη από τις 10.30 το πρωί βρίσκεται μέσα σε σκιές!
Συνεχίζουμε πάνω στο δρόμο των μεταλλείων διαγράφοντας ένα τόξο με κατεύθυνση Δ-ΒΔ-Β και αντικρύζουμε ψηλά και απέναντί μας διαδοχικά τις κορυφές της Γκιώνας
Προφήτης Ηλίας,
Τραγονόρος,
Πυραμίδα και
Πλατυβούνα, ελαφρά χιονισμένες στα προσήνεμα και σκιερά τους μέρη.
Κατηφορίζοντας προς τη
Λάκκα Καρβούνη, προσπερνάμε εγκαταλειμμένες στοές των μεταλλείων.
Βέβαια, τα σημάδια της βίαιης επέμβασης του ανθρώπου στο βουνό, μας συνόδευαν σε όλη αυτή τη διαδρομή από την Κριθαρόλακκα έως εδώ.
Μετά από 2½ ώρες πορείας (9 περίπου χλμ), σταματάμε για νερό, κολατσιό, ξεκούραση και χαλάρωμα κάτω από τη Διασέλα. Είμαστε πλέον στην αρχή της Ρεκάς!
μικρή στάση για ανανέωση αποθεμάτων νερού κάτω ακριβώς από τη βάση της Πυραμίδας
στο βάθος το Καταφύγιο του Ορειβατικού
φθάνοντας στο Καταφύγιο, στο βάθος ψηλά η Πλατυβούνα
στο κιόσκι, στη βόρεια πλευρά του Καταφυγίου
ξανά στο μονοπάτι, μπαίνοντας πλέον στη Ρεκά
περπατώντας στην κοίτη της Ρεκάς
περνώντας τις "Πόρτες"
στάση στο
Μύλο
φθινοπωρινές εικόνες λίγο πριν το τέλος της διαδρομής
Η διαδρομή ολοκληρώνεται φθάνοντας στην είσοδο της Ρεκάς, δίπλα στη Βίνιανη, μετά από 8 περίπου ώρες και έχοντας διανύσει συνολικά 24 περίπου χιλιόμετρα. Για κάποιους από μας η εξόρμηση ολοκληρώνεται με έναν ζεστό απογευματινό καφέ στο ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ, μετά την επιστροφή μας στην Καλοσκοπή!..
Να ευχαριστήσω εδώ θερμά, ακόμα μια φορά, τα παιδιά που μας συντρόφεψαν σ΄αυτή μας την πορεία, ιδιαίτερα όμως τους φίλους που μας προσκάλεσαν και μας αποκάλυψαν την ομορφιά της Ρεκάς! Αθανασία, Ανδρέα, πολλές ευχαριστίες και την αγάπη μας!
Στην επόμενη!
και εδώ, η πορεία αποτυπωμένη στο google earth:
